Rabbim…
Seninle dolup taştığım bir gecenin sabahında,sarılıyorum kalemime..
Muhtacım yardımına,
Muhtacım sevgine…
. . .

Rabbim…
Sen ;
Kan çanağına dönen gözlerimin feri,
SANA adanmış bir ömrün nefesisisin..
Adını zikrederken tir tir titreyen bedenim,
Geçmişimi , geleceğimi eksiksiz bilenimsin…
. . .

Rabbim…
Sen ;
Dilime dua dua düşen “aşk”sın
Her defasında açılan kapım,
Acziyetimden sığındığım limanımsın…
Kurtuluşum,
Çarem,
Dermanımsın…

. . .

Rabbim…
Sen ;
Yanlışlarımdan,günahlarımdan kaçıp yöneldiğim Rahmetsin..
Sen affedicisin, affı seversin…
Alınan soluğun,
Atılan her adımın hesabı verilecek bilirim
Musalla taşına yatıralacağım o vakit aklıma her düştüğünde
Huzuruna çıkacağım anı düşler ürkerim…
Korkum, cehennem ateşlerine düşmek değil
Huzuruna çıkacak yüzü bulamamaktır kendimde..
Almadan vermeyi bilen ,
Sevgiyi seven Allah’ım
Gözümde yaşlar ,
Avucumda pişmanlıklar,
Yüreğimde sevdan huzurundayım
Sırtımda tövbelerim kapındayım…

. . .

Rabbim..
Beni de affettiklerin arasına koy..
Sen’den geldim ve dönüşüm Sana’dır.
Nasip edeceğin her yeni nefes,
Sana koşacağım yollara açılan bir kapıdır…

Rabbim..
Gözyaşlarım ,
Dualarım
Ve şükrüm yalnızca Sana’dır…
Sayfama düşen bu son cümle
İçimde kavrulan en büyük duamdır
“beni de sana adanmış bir ömürle ecelini kucaklayanlardan eyle “

. . .
Aslıhan Özçelebi ( HASBİHAL )
30.07.2008